• Produkt
  • Badania kliniczne
  • Twoje stawy
  • Vademecum wiedzy
  • Napisali o nas
  • Opinie
  • Pytania i odpowiedzi
  • Tel. +48 32 226 65 08 pn-pt 8:30-16:00
    kom. 793 196 111 pn-pt 16:00-18:00

    sob 9:00-13:00

    Twoje stawy w dobrej formie

    Start » Twoje stawy » Staw kolanowy i stawy stopy

    Staw kolanowy i stawy stopy

    Staw kolanowy (łac. articulatio genus) jest największym stawem człowieka, równocześnie najczęściej ulega uszkodzeniom. Budują go: kości piszczelowa i udowa oraz rzepka. Każda z nich pokryta jest wewnątrz stawu warstwą gładkiej chrząstki szklistej, która amortyzuje obciążenia mechaniczne oraz umożliwia ruchy niemal bez tarcia. Kolano jest odmianą stawu zawiasowego.

     

    Rys.1 Budowa stawu kolanowego

     

    Kolano z jednej strony musi być bardzo elastyczne, żeby móc wykonywać wszystkie swoje ruchy, a z drugiej strony musi być bardo wytrzymałe ze względu na przeciążenia. Podczas chodu działa na nie duża siła. Najmocniejszym mięśniem stawu jest - mięsień czworogłowy-, główny stabilizator.

    Panewkę stawu tworzą lekko wklęsłe kłykcie kości piszczelowej i powierzchnie stawowe rzepki, natomiast jego główkę wypukłe kłykcie kości udowej.

    Kość udową łączy się z kością piszczelową poprzez:

    • powierzchnię stawową kłykcia bocznego kości piszczelowej z kłykciem bocznym kości udowej
    • powierzchnię stawową kłykcia przyśrodkowego kości piszczelowej z kłykciem przyśrodkowym kości udowej
    • rzepka łączy się z kością udową (staw udowo-rzepkowy, art. femoro-patellaris)
    • powierzchnią stawową rzepkową boczną z kłykciem bocznym kości udowej
    • powierzchnią stawową rzepkową przyśrodkową z kłykciem przyśrodkowym kości udowej

    W kolanie znajdują się dwie łąkotki, które w czasie ruchów dopasowują powierzchnie stawowe. Mechanicznie jest to staw zawiasowy, umożliwiający zginanie i prostowanie oraz rotację, kiedy staw jest zgięty. Staw kolanowy wzmocniony jest więzadłami: zewnętrznymi, czyli pobocznymi oraz więzadłami torebki stawowej oraz wewnętrznymi - więzadłem krzyżowym tylnym i przednim.

     

     

    Kaletki maziowe w stawie kolanowym

    Staw kolanowy jest złożonym stawem, poddawanym ciągłej pracy, dlatego musi być dostarczana do niego maź stawowa. W okolicy stawu kolanowego jest kilka kaletek maziowych zaopatrujących je w maź.

    • kaletka nadrzepkowa
    • kaletka podścięgnowa mięsnia brzuchatego łydki
    • kaletka podścięgnowa podrzepkowa
    • zachyłek podkolanowy
    • kaletka podskórna podrzepkowa
    • kaletka mięśnia półbłoniastego
    • kaletka podrzepkowa głęboka

    Łąkotki (łac. menisci) - zbudowane z tkanki chrzęstnej włóknistej i wspomagają pracę kolana. W kolanie są dwie łękotki boczna i przyśrodkowa. Są one różnych rozmiarów, a ich główna rolą jest dopasowanie do siebie powierzchni stawowych między piszczelą a kością udową i umożliwiają ruchu obrotowe przy zgiętym kolanie.

    Więzadła w kolanie

    Na kolano działa duża siła, dlatego kolano ma dwie warstwy więzadeł: wewnętrzne i zewnętrze. Torebka stawowa w kolanie jest wzmocniona dzięki więzadłom zewnętrznym. Dodatkowo jeszcze od wewnątrz wspomagają je więzadła związane z łękotkami i więzadła krzyżowe.

     

    Więzadła związane z łąkotkami

    • Więzadło poprzeczne kolana - stabilizuje pracę łąkotek podczas ruchów obrotowych w stawie kolanowym na zewnątrz
    • Więzadło łąkotkowo-udowe tylne
    • Więzadło łąkotkowo-udowe przednie

    Wewnętrzne więzadła - krzyżowe

    • Więzadło krzyżowe tylne - zabezpiecza przed nadmiernym tylnym przemieszczaniem piszczeli i ograniczanie maksymalnego zgięcia i wyprostu.
    • Więzadło krzyżowe przednie - ogranicza ono nadmierne zgięcie, wyprost oraz zabezpiecza przed koślawieniem i szpotawieniem w czasie pracy kolana.

    Zewnętrzne więzadła

    Więzadła poboczne wzmacniają stawu kolanowego z obu stron. Napinają się kiedy kolano jest wyprostowane, dzięki temu stabilizują staw. Kiedy kolano się zgina rozluźniają i pozwalają na lekką rotację. Dzięki nim niemożliwe jest odwodzenie i przywodzenie kolana.

    • Więzadło poboczne piszczelowe - ogranicza nadmierną rotację zewnętrzną piszczeli i koślawość.
    • Więzadło poboczne strzałkowe - ograniczana szpotawość.

    Więzadła związane z rzepką

    • Więzadło rzepki - jedno z więzadeł stawu kolanowego stanowiące środkową część wspólnego ścięgna mięśnia czworogłowego uda.
    • Troczki rzepki - roczki rzepki stanowią przedłużenie włókien głowy przyśrodkowej i bocznej mięśnia czworogłowego uda.

    Mięśnie

    Mięśnie oprócz nadawania odpowiedniego ruchu mają także funkcję stabilizatorów czynnych.
    Najważniejszą rolę odgrywa tutaj mięsień czworogłowy odpowiadając za prostowanie stawu oraz jego stabilizację w płaszczyźnie strzałkowej. Jego antagonistą są mięśnie: dwugłowy uda, półbłoniasty i półścięgnisty. Które prostują kolano.

    Najczęstsze urazy kolana:

    Uszkodzenia więzadeł kolana-Są one wynikiem skręceń, mogą pojawiać się równocześnie z uszkodzeniami innych okolic ciała w wyniku tzw. urazów wielomiejscowych. Skutkiem uszkodzenia więzadła często jest niestabilność kolana. Niestabilność to stan, w którym kolano w wyniku urazu posiada nadmierną ruchomość w stosunku do stanu fizjologicznego. Najczęściej uszkodzeniu ulega więzadło krzyżowe przednie. Więzadło to tworzy jeden z głównych elementów stabilizujących kolano, zapobiega przesuwaniu się goleni do przodu względem kości udowej. Uszkodzenia tej struktury prowadzą do poważnych zaburzeń wzorca chodu spowodowanego zanikiem mięśnia czworogłowego i upośledzeniem mechanizmu blokującego kolano . Zaburzone zostaje również czucie głębokie.

     

    Łąkotki są to włóknisto-chrzęstne struktury, o kształcie półksiężyców. Dwie łąkotki występujące w kolanie tworzą zagłębienia na których opierają się kuliste powierzchnie stawowe kłykci kości udowej. Łąkotki ulęgają uszkodzeniu najczęściej podczas niekontrolowanego skrętu zewnętrznego podudzia przy zgiętym stawie kolanowym. Dzieje się to w czasie zajęć sportowych (narty, piłka nożna lub siatkowa), w trakcie wykonywania pracy (uraz bocznej powierzchni stawu kolanowego), a nawet podczas banalnych zajęć domowych (wstawanie z pozycji kucznej). Również niestabilność kolana z powodu uszkodzenia więzadła krzyżowego predysponuje do uszkodzeń łąkotek.

     

    Rys.3 Budowa łąkotki widok z góry

     

    Rys.4 Budowa łąkotki widok z przodu

     

    Uszkodzenia łąkotek

    Uszkodzenia chrząstki stawowej - są często wynikiem niestabilności stawu kolanowego, towarzyszą również uszkodzenią łąkotek. Uszkodzenia chrząstki mają często miejsce przy złamaniach śródstawowych kolana oraz stłuczeniach kolana. Chrząstka ulega degradacji również podczas choroby zwyrodnieniowej stawów, chorób reumatycznych i innych. Najpopularniejszym czynnikiem sprzyjającym chorobom chrząstki stawowej stawów kolanowych jest nadwaga.

     

    Rys.5 Naderwanie łąkotki i leczenie

     

     

    Uszkodzenia chrząstki stawowej - są często wynikiem niestabilności stawu kolanowego, towarzyszą również uszkodzenią łąkotek. Uszkodzenia chrząstki mają często miejsce przy złamaniach śródstawowych kolana oraz stłuczeniach kolana. Chrząstka ulega degradacji również podczas choroby zwyrodnieniowej stawów, chorób reumatycznych i innych. Najpopularniejszym czynnikiem sprzyjającym chorobom chrząstki stawowej stawów kolanowych jest nadwaga.

    Stawy stopy

    W skład stopy wchodzą następujące połączenia stawowe:

    • Staw skokowo-goleniowy- łączący kości goleni ze stępem
    • Stawy międzystępowe
    • Stawy między kośćmi stępu i śródstopia
    • Stawy między kośćmi śródstopia
    • Stawy śródstopno-paliczkowy

    Rys.6 Budowa stawu skokowego

     

    Najbardziej znaczące dla ruchu stopy są stawy: skokowo- goleniowy ( staw skokowy górny)-odbywają się w nim ruchy zawiasowe opuszczania i opuszczania stopy, staw skokowy dolny łączący kość skokową z kością piętową i łódkowatą- odbywają się w nim ruchy nawracania i odwracania stopy.

    Przez współpracę stawu skokowego górnego i dolnego stopa osiąga, tak jak w stawie kulistym, swobodę ruchów trzech stopni.

    Staw skokowy połączony jest licznymi więzadłami. Pomiędzy kością piszczelową a strzałkową istnieje więzozrost piszczelowo-strzałkowy, po stronie przyśrodkowej więzadło trójgraniaste (warstwa powierzchowna i głęboka) , a po stronie bocznej więzadło strzałkowo-skokowe przednie (ATFL), więzadło strzałkowo-piętowe (CFL) oraz więzadło strzałkowo-skokowe tylne (PTFL). Wszystkie te elementy otoczone są jeszcze mięśniami goleni ,które czynnie stabilizują staw skokowy.

    Staw ten jest bardzo narażony na uszkodzenia urazowe podczas uprawiania sportu. Kontuzje stawu skokowego należą do najczęściej spotykanych w wielu dyscyplinach sportowych.

    Najczęstsze urazy stawu skokowego

    Najczęstszym urazem stawu skokowego jest nadmierna inwersja, czyli potoczne ?skręcenie kostki?. Do skręcenia dochodzi najczęściej w wyniku nieprawidłowego postawienia stopy na podłożu. Zazwyczaj uszkodzenie torebkowo-więzadłowe dotyczy bocznych stabilizatorów stawowych, a dzieje się tak z powodu nagłego oparcia kończyny na zewnętrznym brzegu stopy - mechanizm przywiedzeniowo-odwróceniowy.Stanowi on 85% wszystkich urazów stawu.Uszkodzenia części przyśrodkowej są spowodowane oparciem stopy na wewnętrznym brzegu- mechanizm odwiedzeniowo- nawróceniowy. Uraz ten często występuje u piłkarzy.

    • Zapalenie powięzi podeszwowej obserwuje się często u sportowców uprawiających dyscypliny związane z bieganiem czy chodem długodystansowym. Przyczynami zapalenia rozcięgna mogą być powtarzające się bezpośrednie mikrourazy ścięgien i nerwów związane z uderzeniem pięty o podłoże, często pojawiają się zmiany zwyrodnieniowe.
    • Paluch koślawy nazywany także halluksem przytrafia się głównie osobom dorosłym, najczęściej kobietom. Jest to zniekształcenie stopy, w wyniku którego palec odchyla się w stronę jej zewnętrznej krawędzi, a po stronie wewnętrznej odchyla się kość śródstopia. Powstaje wtedy deformacja w postaci nieestetycznej wypukłości (tzw. buniona), Często jest przyczyną przykrych dolegliwości (takich jak pieczenie, obrzmienie, ból). Z czasem nieleczony halluks zaczyna sprawiać problemy z poruszaniem się, poza tym utrudnia dobranie odpowiedniego obuwia.
    • Choroba Mortona-nerwiak Mortona, jest to choroba objawiająca się dolegliwościami bólowymi ze strony nerwu podeszwowego wspólnego palców.Przyczyną choroby jest ucisk przechodzących przez więzadło poprzeczne śródstopia nerwów podeszwowych unerwiających palce stopy.

     

    hyalutidin hc aktiv


    powrót

    Dowiedz się więcej
    na temat produktu

    dowiedz się więcej

    Twoje stawy
    w dobrej formie

    zobacz film

    Zobacz opinie
    o Hyalutidin

    przejdź